27-09-07

NIETS WAS ALLES WAT HIJ ZEI...

Wegens drukke werkzaamheden heb ik niet meer zoveel tijd om te schrijven.
Maar dit wilde ik toch even vertellen.
Een vriend van mij zijn kleinzoon word binnenkort 3 jaar en daar hebben ze op school vastgesteld dat hij waarschijnlijk ook een autisme spectrumstoornis heeft.(Hij was pas 14 dagen op school!)
Als ik soms aan andere mensen vertel dat ik vaak kan zien dat er iets mis is met kinderen die ik ontmoet, dan krijg ik soms het antwoord:
Vroeger bestond "dat" toch niet en nu hebben ze daar een naam op geplakt, of zeggen ze niet wat snel dat er iets "mis" is?.
Dat is waar, vroeger hoorde je niet zoveel spreken over AUTISME of HDHD, maar ik denk dat dat komt omdat ze nu veel vroeger kunnen zien dat er iets scheelt met je kind omdat leraars, leraressen en mensen van de opvangcentra meer weten over deze aandoeningen.
Vooral ook omdat je er meer over hoort in de media.
Ik vind het wel een grote stap in de goede richting, dat de mensen hier wat meer over vernemen.
Het is namelijk geen ziekte, maar een stoornis en mits goede begeleiding kunnen deze kinderen toch gelukkig zijn.
Alhoewel het soms als ouder niet gemakkelijk is om je in de leefwereld van je kind in te leven.


Er is ook een nieuwe film uitgebracht door Nic Balthasar : "BEN X"
Het is de verfilming van het boek: Niets is alles wat hij zei.
Korte inhoud van de film:
Ben is anders. Zijn leven zit vol vreemde rituelen. >br>Hij lijkt te leven in zijn eigen universum, dat zich voor meer dan de helft afspeelt in de wereld van online computergames. >br>In de echte, harde wereld van een technische school is het leven voor hem een dagelijkse hel, met twee kerels die hem het leven bijna letterlijk onmogelijk maken.
Ben heeft een plan. Een plan van één woord: moord!
Dan komt zijn internetvriendin Scarlite in zijn leven.
Dat behoorde niet tot het plan.

Meer info hierover vind je op deze site:Ben X

15:13 Gepost door noeke in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

Commentaren

Goede middag ... Ben nog eens komen bijlezen. Ik wens jullie een fijn weekend toe. Groeten vanuit het Hageland!

Gepost door: Chris | 28-09-07

Sinds een paar weken ben ik bang dat ook mijn dochter ass heeft. Het zijn voorlopig vermoedens een vriendin van mij haar zoontje kreeg een tijdje geleden de diagnose. Zo zijn we aan de praat gegaan over onze 'moeilijke' kinderen. Mijn dochter die ik altijd al moeilijk heb aanzien lijkt als twee druppels water al mijn vriendin haar joske. Voorlopig is mijn meid luna alleen maar zo druk en vervelend thuis, zelden ergens anders en als ze dat wel is dan zeker nooit zo erg als thuis. Resultaat niet veel mensen geloven dat het zo erg kan zijn met ons luna en al zeker niet op school daar wordt ze aanzien als een voorbeeldige leerling. Ze zit in het 2de kleuterklasje en is vier geworden in meid.

Gepost door: Cindy | 10-10-07

aangespoeld Al varend door de bloggenzee ben ik hier op uw eilandje gestrand. Het is hier goed te vertoeven,
maar bij de volgende vloed verdwijn ik terug in
de bloggenzee.
Daaaaag

Gepost door: steffi | 25-11-07

ass hallo,
ik ben een meisje van bijna 18 jaar en volg jeugd en gehandicaptenzorg in het secundair onderwijs in het technisch instituut sint carlous te sint niklaas, ik volg men stage in de jonatanschool en krijg 2 maand aan 1 stuk door te maken met kinderen met ASS, ADHD, ... vandaar dat ik al aardig wat weet hierover. op het einde van dit jaar moet ik een eidnwerk afgeven, tot dit werkstuk behoort een intervieuw met een betrokkene, nu is mijn vraag of u het zou zien zitten om geïntervieuwd te worden, ook eventueel je zoon zelf zou ik graag intervieuwen indien mogelijk. graag een antwoord terug en alvast bedankt.

Gepost door: cindy | 07-02-08

Hallo,
Wat een mooie blog heb je.En wat een informatie hier over autisme.
Vind ik echt super dat je dit doet .

Heb zelf drie zonen met ASS met hoogbegaafdheid en weet wat een gedoe het is om hulp te krijgen,want er verandert toch heel wat in je gezin en steun kan je dan goed gebruiken.

En zoals je zegt ,de ene dag lukt het beter dan de andere om er mee om te gaan .
Hebben hier ook heel wat op een bord hangen van schema's(wie vandaag eerst mag op pc en wie volgt en de andere dag mag andere beginnen ),heb ik dus voor alle taken gemaakt hier.Zo is er geen ruzie om wie eerst moet of mag .
Nou ik ga maar stoppen met te typen hier anders ben ik nog lang bezig.


Kom zeker is terug naar je blog

Groetjes

Gepost door: sonja | 20-03-08

Hé.. waar ben je?... Kom terug ... heel wat mensen hebben je hier nodig..... hopelijk tot gauw

Gepost door: moekemama | 30-05-08

Vroeger bestond dat ook allemaal, maar was er geen begeleiding. Misschien dat mijn broer dan nog had geleefd als hij de juiste begeleiding had gehad?

Gepost door: Zinzia | 06-08-08

hey, ik heb net je blogg ontdekt. Het doet me nu al goed te zien dat ik niet de enige ben met 'een kind als geen ander' Voel me soms zo onbegrepen, overal lopen we met ons hoofd tegen de muur, hopelijk vind ik hier enkele adressen die ons kunnen helpen

Gepost door: lindsey | 29-11-08

Hey! Mijn dochter wordt binnenkort 19 en zij kreeg 3 jaar geleden de diagnose "asperger" na jarenlange zoektochten, wachtlijsten, teleurstellingen en onbegrip.
Zij heeft het niet makkelijk gehad (nog steeds niet) met als gevolg zware depressies en zelfverwonding.
Als ouder is het ook heel zwaar om te moeten toezien hoe je kind zich zo "anders" voelt en helemaal niet "anders" wil zijn! Omdat het zo lang geduurd heeft eer men een diagnose kon stellen zijn er heel wat kostbare jaren voorbij gegaan waarin onbegrip en frustratie hoogtij vierden. Zowel voor ons, onze dochter en onze zoon. Nu we uiteindelijk weten dat zij asperger heeft moeten wij nog regelmatig terug naar haar therapeut om opheldering omtrent bepaalde gedragingen en reacties. Dan kunnen we er weer een tijdje tegen. Het was voor gans ons gezin nodig om in therapie te gaan.
We maken ons erge zorgen over haar leven en haar toekomst. Ik hoop langs deze weg contact te kunnen leggen met ouders van kinderen met asperger en ook met jongvolwassenen/volwassenen met asperger.
Groetjes,
Nathalie (43)

Gepost door: Nathalie | 30-12-08

Asperger Syndroom Hallo, ik ben hendrik,52 jaar oud en 2 jaar geleden is bij mij het syndroom van Asperger vastgesteld. Alhoewel een leraar in het 2de middelbaar mijn vader had gezegd dat hij beter eens met mij bij een psychiater zou gaan. Spijtig genoeg heeft mijn vader dat niet gedaan. Ik herinner mij wel dat ik vaak gepest en uitgelachen werd in het lagere onderwijs. Soms merkte ik er niets van , vaak wilde ik het ook niet laten merken dat ik het wel gezien of gehoord had. Ben Gehuwd en heb een kind.Gelukkig heeft zij het niet. De mensen van het PMS zeiden dat wanneer mijn naam werd omgeroepen om bij de dokter te gaan, vele klasgenoten achter mijn rug gniffelden. Sinds mijn diagnose gaat het niet echt beter. Ben mijn werk kwijt, gepensioneerd wegens ziekte en ook thuis is de situatie vaak onhoudbaar. Ik vlucht zoveel mogelijk weg en ben erg achterdochtig. Vraag mij af of er nog mensen dezelfde ervaringen hebben.Heb vaak woede uitbarstingen omdat ik me niet begrepen voel en omdat ik vaak iets verkeerd begrijp. Is dat normaal bij deze diagnose?

Gepost door: Van Kerkvoorde Hendrik | 02-05-09

De commentaren zijn gesloten.