27-07-03

TV.UITZENDING

WOENSDAG 30 JULI 2003 OM 22.00 u IS ER OP B.B.C. 2 EEN UITZENDIG OVER EEN FAMILIE MET AUTISME.
(korte inhoud, wel in het Engels)
MY FAMILY AND AUTISM.
Jacqui Jackson has four sons, and all of them have a form of autism. In this film, 14-year-old Luke tells us about his family and living with the condition.
Luke has been bullied and called a freak, but he is proud of what he is and believes that his autism has given him talents that others lack.
He is determined to explain to the "neurologically typical" that autism does not prevent him from being a normal person.
For Jacqui, a single mother who also has three teenage daughters, the challenges of her large and demanding family are many, including the relentless search for anything which may improve her sons lives - a special diet, a consultation with a research optician and a visit to an educational psychologist.
Indien iemand de vertaling wil, effe mailen he... Groetjes Noeke

10:39 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-07-03

VAKANTIE

Het is vakantie en het was mooi weer, dus geen pc werk voorlopig...
Tot schrijfs en voor iedereen een zonnige en leuke vakantie...
Mama Noeke

16:10 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

07-07-03

BLOG MAKEN ... PFFF moeilijker dan ik dacht

Heb een en ander aangepast op mijn blog.
En wat fotokes toegevoegd.
Hopelijk is het nu wat overzichtelijker.

17:18 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-07-03

AANVAARDEN DAT JE KIND ANDERS IS Deel 2

Ik kreeg dus een afspraak bij Dr.Suy.
Het was rond november 2000 toen Sam in het 4e leerjaar zat.
Hij was toen heel agressief en kon zich niet gedragen.Daar moest ik eerst alleen komen en daarna een 2e maal met Sam.
Sam moest allerlei tests doen.Via spelletjes en tekeningen kon Dr.Suy zien of er iets aan de hand was...
Bij verder onderzoek (autisme testen en taaltesten) werd vastgesteld dat het inderdaad om een autisme spectrum stoornis ging : HET SYNDROOM VAN ASPERGER.
Toen Dr.Suy me dit vertelde en ik thuis kwam heb ik eens goed gehuild...
Ik heb er veel over gelezen via boeken en het internet.Maar eigenlijk kon ik het pas aanvaarden toen ik zwart op wit onze Sam zijn diagnose zag.
Gelukkig heb ik mijn zus waar ik af en toe terecht kan als ik weer eens niet weet hoe ik hem moet aanpakken.
Hij neemt ook sinds november 2000 medicatie ; elke morgen en avond een half pilletje Risperdal (1mg) en 's avonds nog een half Lerivon pilletje (10 mg).
Het vijfde leerjaar was een regelrechte ramp! Sam was agressief op school en IK kreeg dikwijls de volle lading van de ouders.
Wat moeizaam deed ik dan mijn verhaal ... ( daar had ik het moeilijk mee om anderen er over te vertellen)
En dan begonnen de verwijten van de ouders ;
" zeg die moet naar de BLO"
of "die hoort hier niet thuis ...".
"kan die niet naar een speciale school gaan".
En meestal ging ik dan al huilend naar huis! .
Sam zei dikwijls;"mama ik wil dat niet in mijn hoofd hebben die stoornis!"
Al dat onbegrip, de verwijten werden me vaak teveel, maar toch moest ik doorgaan.
Terwille van mijn kind dat ook niet zo wil zijn, maar het toch MOET AANVAARDEN omdat hij niet anders KAN !
Op het einde van het schooljaar hoorde ik van Dr.Suy dat dat leerjaar het moeilijkste is, omdat ze dan meer uitvallen ten opzichte van hun leeftijdsgenoten (ze leren zelfstandiger zijn, minder kinderachtig)
Toen hij naar het 6e leerjaar ging heb ik eerst via de directeur een lang gesprek gehad met zijn juf.Ik bezorgde haar ook informatie over het syndroom van Asperger en zei haar wat ze kon lezen om hem beter te kunnen begeleiden. Maar nog steeds bleef het moeilijk omdat hij ZO ONVOORSPELBAAR is.
Zijn resultaten gingen pijlsnel naar omlaag, waar hij vroeger meer dan 90 % haalde, had hij nu maar 55 % meer!
Ze hebben me verteld dat het voor de ouders ook heel zwaar is als je kind naar het gewoon onderwijs gaat.Het vergt een inspanning van alle partijen.
Via mijn zus vernam ik ook dat je thuisbegeleiding kan aanvragen. Sinds vorig jaar sta ik op de wachtlijst en ik heb vorige maand bevestiging gekregen dat de begeleiding zal starten in september.
Daar ben ik heel blij mee. Misschien kan ik mijn zoon nu eindelijk wat beter begeleiden bij zijn huiswerk en helpen zijn lessen voor te bereiden (daar heeft hij de meeste problemen mee).Ik had graag een cursus gevolgd, maar deze zijn verschrikkelijk duur!
Via Dr.suy hoorde ik ook van GON begeleiding en die wordt nu ook aangevraagd.Hopelijk heeft onze Sam er baat bij als hij naar het middelbaar gaat...
MIJN KIND IS ANDERS, SPECIAAL, KAN GOED KNUTSELEN EN TEKENEN EN IS TOCH HEEL LIEF OP ZIJN MANIER ....
Noëlla

15:04 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |