30-06-03

HET AANVAARDEN DAT JE KIND ANDERS IS (1eDEEL)

"Amaaai, zeg wat een stout kind heb jij!"
"Ja, zeg wat een onbeleefde jongen , roept die altijd zo ????"
"zeg kun je die niet wat beter opvoeden ?"
enz...enz...
Zo reageerden mensen uit de omgeving op mijn kind....
Al van na de geboorte ontdekte ik dat mijn kind ANDERS was en dingen deed die niet mochten.Voortdurend moest ik hem in het oog houden, hij nam risico's en toen hij begon te praten kon je horen dat hij vaak veel te volwassen praatte voor zijn leeftijd.
Ik herrinner me nog dat hij in zijn wiegje lag op zijn buik en rond aan het kijken was en ik dacht " amai dat is snel dat hij dat al kan op 3 maand zeg"
Toen hij wat ouder was begon hij dingen te doen die niet mochten:bloemekes afknippen(ipv. onkruid)
Zijn broer heeft 2 keer tussen de deur gezeten met zijn vinger...
De straat over steken zonder te vragen of te kijken om naar Amia (Maria) in het kapelleke te gaan kijken.
Toen ik naar het warenhuis ging, wilde hij op het paard zitten bij de ingang.Ik zei dat hij mocht als we buiten gingen( want ik wist als hij er eenmaal op zat dat hij er niet meer af wilde)Toen heeft hij geschreeuwd tot iedereen naar ons keek ...dan ben ik maar naar huis gereden, rood van schaamte en zonder boodschappen...
En zo kan ik heel wat verhaaltjes vertellen.
IK WIST DAT ER IETS MIS WAS, MAAR IK WIST NIET WAT...
Toen hij voor het eerst naar de kleuterklas ging heeft hij 3 maand elke morgen en elke middag gehuild toen ik hem naar school bracht.En toen kwamen er nog meer problemen.
Ik ben toen voor het eerst naar dr.Suy gegaan en toen vertelde zij mij dat hij wat hyperactief was.
Maar in mijn omgeving stak men de schuld op mij! Ik was niet streng genoeg, ik moest hem anders aanpakken.....
Dus ik stopte met de therapie.
Maar niet lang daarna in het eerste leerjaar begonnen de problemen opnieuw.Hij sloeg soms kindjes...
Ik was ondertussen gescheiden en financieel had ik het niet zo breed, dus ging ik met Sam naar het Therapiecentrum. Daar zei men ook dat hij hyperactief was. Maar ik vond dat ik daar ook niet echt geholpen werd (waarschijnlijk omdat de juiste diagnose nog niet gesteld was.)
Ik begon ondertussen te denken :zou hij niet hetzelfde hebben als de dochter van mijn zus?Bij haar was op 7 jarige leeftijd ook het syndroom van Asperger vastgesteld en zij had ook nog een mentale achterstand.
Dus ik vroeg aan mijn zus of zij een afspaak kon maken bij Dr Suy de kinderpsychiater waar zij met haar dochter op dat moment ook in behandeling was.Ik kreeg een afspraak. ( er was anders een wachtlijst van minstens 3 maanden)
Deze week ga ik verder met deel 2. Tot dan.

20:30 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

24-06-03

AFSCHEID VAN DE DON-BOSCO SCHOOL

Vandaag was het het afscheidsfeestje van de school.
Het begon om 19.00 u.
Normaal is het zo dat in het 6e leerjaar een fuif wordt gegeven.
Dit jaar probeerde de Don-Boscoschool het op een anderen manier.
Er werd toneel gespeeld, gezongen, er werden gedichten voorgedragen door de leerlingen en nadien volgde nog een receptie.
Ik moet zeggen dat ik wel ontroerd was.
Natuurlijk in de eerste plaats door de woorden van directeur Romain, die onze Sam steeds goed begeleid heeft doorheen zijn lagere schooltijd.
Ten tweede natuurlijk omdat weer een nieuwe periode aangebroken is in zijn en ons leven.
Het kind-zijn op zich is voorbij en de tienerjaren en de puberteit begint.
Bedankt directeur voor Uw steun gedurende deze jaren en bedankt ook aan de juffen die steeds hun best deden om te zorgen dat Sam mee kon ( wat niet altijd even gemakkelijk was!)
Hopelijk worden de volgende jaren ook zo....

21:57 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-06-03

Aanpassingswerken

Deze blog is nog in opbouw ...
blijf dus terugkomen indien dit onderwerp je interesseert .
Als je opmerkingen hebt of vragen, niet aarzelen ... zal ze proberen beantwoorden.

21:37 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De papierenwinkel en de wachtlijst

Ja, probeer er maar eens wijs uit te worden. Overal heb je papieren voor nodig.Heb eindelijk kontakt gekregen met de dienst thuisbegeleiding. "Tanderuis" na een week mailen en telefoneren toch eindelijk antwoord gekregen!Eerst moest de kinderpschychologe, waar hij in behandeling is een diagnose opstellen .Het C.L.B. deed ook het nodige ondertussen...(heb er 1 jaar op moeten wachten!) Dus vorig jaar in november werd ik op de wachtlijst gezet. Ze zeiden me wat geduld te hebben want er was een lange lijst . Ik kreeg dan in maart bericht dat het kwartaal reeds volzat, maar dat ik voor het volgende kwartaal de 2 e op de lijst was. Dus normaal zou dat in juli moeten zijn.Dus ik nam zelf kontakt op om te vragen wanneer het nu juist aan ons zou zijn. En eindelijk er is ons iemand toegewezen ! De begeleiding zou starten in september en tijdens de schoolvakantie zou die persoon kontakt opnemen.Nu moest ik toch maandag naar het C.L.B. voor een bespreking i.v.m. mijn zoon zijn schoolkeuze voor het middelbaar.Ik heb dan ook GON begeleiding aangevraagd. En ik moet zeggen dat er sommige scholen hier in het waasland ook niet erg happig zijn om mijn zoon te begeleiden.Maar enfin, in de Broederschool van Stekene daar is hij welkom en wil hij zelf ook graag gaan.Nu nog efkes over die GON begeleiding. Ik moet dit dus aanvragen en wat denk je ; er is weer een wachtlijst en misschien kan het dit schooljaar nog maar anders in september volgend jaar !!!!Zou er nu echt niets aan te doen zijn .Altijd die lange wachtlijsten. Mijn zoon heeft NU hulp nodig bij zijn overgang naar het middelbaar.Het is zo al moeilijk genoeg voor hem.En weet je wat ik nodig heb voor de aanvraag? Een attest van een neus- keel en oor specialist zeg !Wat is GON begeiding en Thuisbegeleiding ? De uitleg vind je hiernaast terug.Groetjes Noëlla

09:36 Gepost door noeke | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |